دیگ بخار کارش ساده است: آب را گرم می‌کند و بخار می‌سازد. ولی همین آب، اگر درست مدیریت نشود، هم رسوب می‌سازد و هم فلز را می‌خورد.
رسوب در دیگ بخار
املاح سختی (کلسیم و منیزیم) روی سطح لوله‌ها می‌نشینند. این لایه گرما را بد منتقل می‌کند؛ نتیجه، سوخت بیشتر و دمای بالاتر فلز زیر رسوب است. اگر زیاد شود، می‌تواند به آسیب لوله منجر شود.
خوردگی در دیگ بخار
- اکسیژن محلول: باعث حفره‌ای شدن (پیتینگ) فلز می‌شود. دی‌اریتور و مواد زداینده اکسیژن برای همین استفاده می‌شوند.
- pH نامناسب: pH خیلی پایین فلز را اسیدی می‌خورد و pH خیلی بالا هم می‌تواند آسیب بزند؛ پس باید در محدودهٔ مناسب نگه داشته شود.
- دی‌اکسید کربن در برگشتی: در بخار میعان‌شده اسید کربنیک می‌سازد و لوله‌های برگشت را می‌خورد.
کیفیت بخار
اگر املاح در آب دیگ زیاد شوند یا کف کنند، قطره‌های آب با بخار خارج می‌شوند (کف و حمل‌ونقل آب). این موضوع به توربین، شیرها و مبدل‌های بعدی آسیب می‌زند.
رسوب سخت روی سطح فلز.
روش‌های رایج کنترل
نرم‌کردن یا حذف املاح آب جبرانی، دی‌اریتور، تنظیم شیمی آب دیگ، بلودان و بازگرداندن میعانات. این‌ها باید طبق راهنمای سازندهٔ دیگ و استانداردهای مرتبط و زیر نظر مسئول فنی انجام شود؛ شیمی آب دیگ مسئلهٔ ایمنی هم هست.
پکیج AOT در این تصویر کجاست؟
طبق معرفی شرکت طریقت طب فارس، پکیج AOT با روش ترکیبی الکتریکی، مغناطیسی و الکتروشیمیایی، اکسیژن محلول را کم می‌کند، آب را سبک و نرم می‌کند و به تعادل pH و جلوگیری از رسوب کمک می‌کند. صفحهٔ پکیج بویلر
منابع برای مطالعهٔ بیشتر
- ASME. Consensus on Operating Practices for the Control of Feedwater and Boiler Water Quality in Modern Industrial Boilers (CRTD-34).
- Flynn, D. J. (ed.). The Nalco Water Handbook, 3rd ed. McGraw-Hill.